تکه هایی از این پایان نامه :

 مقایسه شبکه‌های مش بی‌سیم  و Ad-hoc

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

اگر چه WMNرا شبکه‌های بی‌سیمی‌تعریف می‌کنیم که در بخشی یا در تمام قسمت‌های ساختار شبکه توپولوژی مش به کار رفته باشد، اما در اقدام مشخصه‌ی WMN‌ها آن می باشد که در قسمتی از شبکه با بهره گیری از توپولوژی مش و گره‌های رله[1] نسبتا ثابت، زیرساختار توزیع شده ای برای گره‌های کاربران تامین کنند[22].

به خاطر وجود توپولوژی مش در شبکه، WMN انتقال داده را با چند گام مشابه شبکه‌های بی‌سیم Ad-hoc انجام می‌دهد. با وجود اینکه شبکه‌های Ad-hoc شبیه به WMNها هستند اما پروتکل‌ها و معماری طراحی آن هنگامی‌که به WMNها اعمال می گردد بسیار ضعیف اقدام می کند.

شکل  ‏2‑10- WMN ترکیبی [22].

این اختلافات طراحی اصولا ناشی از تفاوت در کاربردها، اهداف توسعه و محدودیت‌های بهره گیری از منابع می گردد. همچنین معیارهای بهینه سازی طراحی برای این دو شبکه متفاوت می باشد. برای مثال شبکه‌های Ad-hoc عموما برای محیط‌هایی با تحرک زیاد اما پیش روی WMNها برای محیط‌های ایستان و یا باتحرک محدود طراحی شده اند. لذا گره‌های Ad-hoc متحرک هستند و اکثر گره‌های انتقال دهنده ترافیک در WMN‌ها ثابت هستند.

[1].  Relay

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید: